این رمان با پایانی فراداستانی به پایان می رسد که به عنوان متنی جزئی در سیزدهمین سمپوزیوم مطالعات گیلادی در سال 2197 که توسط پروفسور جیمز دارسی پیکسوتو ارائه شد، توصیف شد. او در مورد چالش‌های موجود در راستی‌آزمایی اصالت هولوگراف سالن آردوآ و دو رونوشت شاهد توسط اگنس و نیکول صحبت می‌کند. او همچنین حدس می‌زند که مادر اگنس و ندیمه نیکول می‌تواند از کتاب قبلی آفرد شود، هرچند خودش اعتراف می‌کند که مطمئن نیست. او در پایان به مجسمه‌ای اشاره می‌کند که به یادبود بکا به خاطر اقدامات او ساخته شده است، وقف آن با حضور اگنس و نیکول، همسران و فرزندانشان، مادر و پدران مربوطه‌شان انجام شده است.

این رمان به طور همزمان به عنوان یک کتاب و به عنوان یک کتاب صوتی با حضور آن داود در حال تکرار و روایت نقش اصلی عمه لیدیا منتشر شد. اتوود گفت که بازی داود در نقش خاله لیدیا در سریال تلویزیونی به الهام بخشیدن به رمان جدید کمک کرد. نقش اگنس توسط برایس دالاس هاوارد خوانده می شود ، در حالی که دیزی/نیکول توسط مای ویتمن خوانده می شود . تانتو کاردینال و درک ژاکوبی نقش علما را در پایان نامه خواندند. در این کتاب صوتی خود اتوود نیز حضور دارد.